ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΟΥ ΚΑΙ Σ' ΟΛΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΒΟΛΟΥ

Μια ακόμη εργοδοτική δολοφονία έρχεται να προστεθεί στη λίστα των εργατών που θυσιάζονται καθημερινά για τα κέρδη του Κεφαλαίου. Είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε ότι η πλημμελής ασφάλεια στους χώρους εργασίας για τη συρρίκνωση του κόστους παραγωγής, η πρόσληψη λιγότερων εργατών απ’ όσους στην πραγματικότητα χρειάζονται για να επιτελεστεί ένα έργο, οι ψυχολογικές και ηθικές πιέσεις για αύξηση της παραγωγής σε λιγότερο χρόνο, με δυο λόγια η εντατικοποίηση της εργασίας και το αίσθημα της ανασφάλειας και της τρομοκρατίας της εργοδοσίας προς τους εργαζόμενους, είναι οι παράγοντες που ευθύνονται για τις εργοδοτικές δολοφονίες που πληθαίνουν ολοένα και περισσότερο με τη σύμφωνη γνώμη Κράτους και Κεφαλαίου. Είναι εξοργιστικό να αποκαλείται «ατύχημα» -όπως θέλει ο καθεστωτικός τοπικός τύπος να το περιγράφει- ένα έγκλημα που εντείνεται τα τελευταία χρόνια με πρόσχημα τα «μνημόνια» ή την «οικονομική κρίση» και που ισχυροποιείται με απόλυτη νομική θωράκιση από το κράτος. Οι εργοδοτικές δολοφονίες αποτελούν ακριβώς την ουσία του καπιταλισμού και όχι κάποια «κακιά στιγμή».

Η δεξαμενή βάθους έξι μέτρων, στην οποία πνίγηκε ο χαλυβουργός εργάτης είναι εκτός του κτιριακού συγκροτήματος παραγωγής του εργοστασίου κι είναι εντοιχισμένη στο έδαφος με απουσία περίφραξης ή κιγκλιδώματος. Ο εργάτης πήγαινε μόνος του στη δεξαμενή, καθώς η εταιρεία αρνιόταν να προσλάβει δεύτερο άτομο, ενώ οι εργαζόμενοι εργάζονται σε 12ωρες βάρδιες, για να ασκήσει την πιο στυγνή εκμετάλλευση και να μειώσει το κόστος, ενώ στο χώρο δεν υπήρχε μέριμνα για να υπάρχει φωτισμός, ώστε να έχει κάποιος μια βασική ορατότητα. Η παραπάνω κατάσταση, λοιπόν, έχει όλα τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν μια δολοφονία, μια δολοφονία του Μάνεση ιδιοκτήτη της Χαλυβουργίας, σε βάρος της τάξης μας η οποία είναι χρέος μας να μην αφήσουμε αναπάντητη.

Απέναντι σ’ όλα αυτά, καλούμε το επιχειρησιακό σωματείο να ξεκινήσει Απεργία Διαρκείας μέχρι να αναβαθμιστούν στην πράξη πλήρως οι συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής όλου του εργασιακού χώρου και μέχρι να προσληφθούν και άλλοι εργάτες, έτσι ώστε να μη δουλεύει κανένας ούτε λεπτό πάνω από το 8ωρο στο αιματοβαμμένο κάτεργο του Μάνεση. Ταυτόχρονα, καλούμε το Συνδικάτο Μετάλλου «Μήτσος Παπαρήγας» από σήμερα κιόλας να κηρύξει και να οργανώσει Απεργία Διαρκείας σ’ όλο τον κλάδο του Μετάλλου σε μια κίνηση ταξικής αλληλεγγύης και ενάντια στο κοινό εχθρό όλης της εργατικής τάξης, τους εκμεταλλευτές μας, που η οικονομική τους κυριαρχία πάνω στις ζωές μας έχει σε κάθε εργασιακό χώρο την ίδια μορφή. Η εργατική τάξη του Βόλου πρέπει άμεσα να βγει στο δρόμο σε πορείες-συγκεντρώσεις αλληλεγγύης και να ανοίξει το θέμα σε κάθε χώρο δουλειάς της περιοχής. Επίσης, το Εργατικό Κέντρο Βόλου που ανέκαθεν λάμπει δια της απραξίας του, ας σταματήσει επιτέλους να παίζει το ρόλο του κομπάρσου και ας δείξει επιτέλους λίγη αξιοπρέπεια κηρύττοντας απεργία στο νομό.

Σήμερα, 6/12, που πριν 6 χρόνια δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από τον πολιτικό εκφραστή των αφεντικών, το Κράτος, είναι η πιο κατάλληλη μέρα τα συνδικάτα στο Μέταλλο, αλλά και κάθε συνδικάτο, να κατέβουν μαχητικά στο δρόμο, ξεκινώντας από σήμερα τις κινητοποιήσεις τους και διαδηλώνοντας ενάντια στον κοινό εχθρό όλου του κόσμου της Εργασίας: το Κράτος και το Κεφάλαιο. Είναι ακριβώς η Ελλάδα της αστικής δημοκρατίας του 2014, που αν δεν σε δολοφονήσει με το 12ωρο στο χώρο εργασίας, θα σε δολοφονήσει με το πιστόλι της αστυνομίας στο δρόμο. Να οργανώσουμε τις συνθήκες της ταξικής μας αντεπίθεσης και τις νέες ταξικές μας δομές απεγκλωβισμένες από τον γραφειοκρατικό-εργοδοτικό συνδικαλισμό και να φροντίσουμε να συντρίψουμε μια για πάντα τους εχθρούς της τάξης μας.

Η Τοπική Ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε καλεί σήμερα 6/12, τα συνδικάτα, κάθε εργατική συλλογικότητα και καθέναν που δέχεται την κυριαρχία Κράτους-Κεφαλαίου στην πορεία 6μμ, από το Θόλο του Πανεπιστημίου (κτίριο Παπαστράτου).

• ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΟΥ ΚΙ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟ
• ΤΑΞΙΚΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΕΥΡΥΤΕΡΑ
• Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
• ΚΑΛΕΣΜΑ: 18:00 ΘΟΛΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
  
  
  
  
                        

6/12: ΤΙΜΑΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ, ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Από την κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε συμπληρώνονται 6 χρόνια και έκτοτε Κράτος και Κεφάλαιο δεν έπαψαν στιγμή να φοβούνται όλα όσα σημαίνει ο Δεκέμβρης του 2008 μαζί με όσα μπορούν να αμφισβητήσουν τα ταξικά ένστικτα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και ταυτόχρονα με την όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης, που δημιουργεί συνθήκες κοινωνικού αναβρασμού, εξαπολύθηκε από το Κράτος τα τελευταία χρόνια μια άνευ προηγουμένου επίθεση για προληπτικούς και κατασταλτικούς λόγους σε κάθε εκμεταλλευόμενο και καταπιεζόμενο κομμάτι της κοινωνίας.

Οι λυσσαλέες-δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας σε κάθε διαδήλωση, οι επιστρατεύσεις εργαζόμενων, οι φυλακίσεις απεργών και κοινωνικών αγωνιστών, οι εισβολές ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας σε σπίτια των μαχόμενων κατοίκων της Χαλκιδικής, το «μαύρο» στην ΕΡΤ, οι απειλές της κυβέρνησης για εισβολές των ΜΑΤ στα πανεπιστήμια, οι βασανισμοί στα αστυνομικά τμήματα και μια σειρά άλλων παραδειγμάτων κρατικού ρεβανσισμού συνθέτουν την κοινωνία-φυλακή που βιώνουμε. Μια κοινωνία-φυλακή που έχει δημιουργηθεί για να εξασφαλίσει στο Κεφάλαιο την άσκηση της πιο στυγνής οικονομικής εκμετάλλευσης στο κόσμο της Εργασίας εγκαθιδρύοντας έναν εργασιακό μεσαίωνα κι ένα κλίμα τρομοκρατίας μέσα από τις συνθήκες έκτακτης ανάγκης και την κατασκευή εσωτερικών εχθρών. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα της αστικής δημοκρατίας του 2014, είναι η χώρα των εκατοντάδων νεκρών μεταναστών, ανατιναγμένων στις νάρκες του ελληνικού κράτους, πνιγμένων στις θάλασσές του ή μαχαιρωμένων από φασίστες, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των χιλιάδων ναζιστών που από κοινού με την αστυνομία εξαπολύουν θεσμικά και μη πογκρόμ, της δολοφονίας όσων δεν έχουν να πληρώσουν εισιτήριο για τη μεταφορά τους, των χουντικών Πρυτάνεων, της επίθεσης στους κοινωνικούς χώρους. Είναι η Ελλάδα των φυλακών υψίστης ασφαλείας για όποιον αγωνίζεται και της καταστροφής κάθε δημόσιου και κοινωνικού αγαθού που η γκεμπελικής φύσης προπαγάνδα των ΜΜΕ αναλαμβάνει να την πλασάρει για «ανάπτυξη».

Στην παραπάνω πραγματικότητα έρχεται να προστεθεί η μεθόδευση από το ελληνικό κράτος της δολοφονίας του πολιτικού κρατούμενου Ν. Ρωμανού και το φασιστικό παραλήρημα από τον ακροδεξιό συρφετό συνοδευόμενο από την απειλή από πλευρά της αστυνομίας ότι θα εκκενώσει το Σύνταγμα από τους Σύρους πρόσφυγες. Από τις 19 Νοέμβρη οι Σύροι πρόσφυγες διεκδικούν με την απεργία πείνας τους, να τους αναγνωριστεί η ιδιότητα του πρόσφυγα πολέμου στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση δίνοντας αγώνα για την επιβίωση και την αξιοπρέπεια.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΚΡΑΤΟΣ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Είναι ξεκάθαρο ότι οι παραπάνω εικόνες αποτελούν εικόνες ταξικού πολέμου που διεξάγουν το Κράτος και τα αφεντικά με ανεπανάληπτη ένταση, λαμβάνοντας χαρακτηριστικά δολοφονικής επίθεσης σε κάθε έκφραση κοινωνικής ζωτικότητας. Είναι, επίσης, ξεκάθαρο ότι η αντεπίθεση των εκμεταλλευόμενων αυτής της κοινωνίας θα έρθει από τους ίδιους ή δεν θα υπάρξει καθόλου. Απέναντι στις αυταπάτες περί θεσμικών λύσεων και με δεδομένο ότι στον καπιταλισμό δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε ανακωχή ή εκεχειρία, μεταφέρουμε τη μάχη στο πεδίο του ταξικού ανταγωνισμού, εκεί δηλαδή που οφείλεται να δίνεται. Τα γραφειοκρατικά συνδικάτα, ο κοινοβουλευτικός κρετινισμός, οι πολιτικοί «προστάτες» που βλέπουν τους εργαζόμενους σαν εργαλείο για την αξιοθρήνητη κομματική τους στρατηγική , να βρουν απέναντι τους την ταξική, αντικαπιταλιστική κι ελευθεριακή οργάνωση της εργατικής τάξης. Χτίζουμε τις νέες ταξικές δομές, απεγκλωβισμένες από τον κρατικά ελεγχόμενο και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, κάνουμε τα συνδικάτα κοινωνικά υπεύθυνα, παρεμβαίνουμε ευρύτερα στη σχέση Κεφαλαίου-Εργασίας σπάζοντας κάθε επίπλαστο ταξικό διαχωρισμό, διευρύνουμε την ταξική αλληλεγγύη μέσα κι έξω από τους χώρους εργασίας, συνδέουμε τους αγώνες σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο, οργανώνουμε τον οριζόντιο κι επαναστατικό συνδικαλισμό.

Ο επαναστατικός κοινωνικός μετασχηματισμός είναι ένας στόχος που δεν μπορεί να παραπέμπεται στο μέλλον. Η καθημερινή μας δράση και η ανάπτυξη των αντι-ιεραρχικών, αντικαπιταλιστικών κοινωνικών δομών είναι η μοναδική ικανή συνθήκη για την προάσπιση των ζωών μας και τη δημιουργία των προϋποθέσεων της οικονομικής και κοινωνικής μας χειραφέτησης. Είναι αυτές ακριβώς οι δομές που θα γίνουν ο φορέας και ο οργανωτής της κοινωνικής αλλαγής.

Απέναντι στο κρεσέντο της κρατικής ασυδοσίας από το πρωί της 6^ης Δεκέμβρη, αλλά και καθημερινά στεκόμαστε στο πλευρό των Σύριων προσφύγων, που δίνουν μια μάχη για τη ζωή, οργανώνοντας την ταξική, συλλογική μας αλληλεγγύη για να ανατρέψουμε τα σχέδια του κράτους. Παράλληλα, δείχνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στο αναρχικό πολιτικό κρατούμενο Ν. Ρωμανό και στους υπόλοιπους πολιτικούς κρατούμενους απεργούς πείνας σπάζοντας στην πράξη τον κρατικό τσαμπουκά. Εμπνεόμενοι από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά, κάθε πανεπιστήμιο, κάθε σχολείο δίνουμε στην επαναστατική-ταξική μας ενότητα οργανωτική υπόσταση δομώντας τα επαναστατικά συνδικάτα και την ομοσπονδιακή τους συγκρότηση, την Αντικαπιταλιστική Συνομοσπονδία της Εργασίας για να πραγματοποιήσουμε τον ταξικό πόλεμο όπως του αρμόζει. Παλεύουμε για την Γενική Αντικαπιταλιστική Απεργία Διαρκείας που θα παραλύσει και θα ρίξει το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

..ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ..

• ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
• ΟΜΟΣΠΟΝΔΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ
• Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
• ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
• ΚΑΛΕΣΜΑ: 18:00 ΘΟΛΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
  
  
                          
  
  

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ Ν.ΡΩΜΑΝΟ Η.ΚΩΣΤΑΡΗ ΚΑΙ Γ.ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΡΕΒΑΝΣΙΣΜΟ

Στην Ελλάδα του μεσοπολέμου, το Kράτος θεσπίζει ειδικό νόμο για να αντιμετωπίσει την οργάνωση των εργατών και τις επαναστατικές ιδέες που άρχισαν να εξαπλώνονται ανάμεσα στους εκμεταλλευόμενους -το λεγόμενο ιδιώνυμο- , που στόχευε ευθέως στην καταστολή όσων διέδιδαν ιδέες που θεωρούνταν εχθρικές προς την αστική τάξη και συμμετείχαν ενεργά στους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες. Σήμερα, Κεφάλαιο και Κράτος, θωρακίζουν περαιτέρω το νομικό τους οπλοστάσιο (τρομονόμοι, κουκουλονόμοι, απαγόρευση διαδηλώσεων, εφαρμογή μέτρου επιστράτευσης κ.τ.λ.) για να πατάξουν με αιχμή τη «Δικαιοσύνη» τον εσωτερικό εχθρό, δηλαδή όσους αγωνίζονται ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης και το πολιτικό του μαντρόσκυλο, το Κράτος.

Στις ελληνικές φυλακές μετράμε ήδη δεκάδες πολιτικούς κρατούμενους από την αναρχία και την επαναστατική αριστερά, ενώ στη λίστα προστίθενται και οι περιπτώσεις προφυλάκισης κατηγορούμενων για ενέργειες λαϊκής αντιβίας (βλέπε πυρπόληση εργοταξίου στις Σκουριές Χαλκιδικής). Στην προσπάθεια τρομοκράτησης και εξόντωσης αγωνιστών κατασκευάζονται ένοχοι, δημιουργούνται φυλακές υψίστης ασφαλείας, τύπου Γ’, ποινικοποιούνται συντροφικές σχέσεις, επιβάλλονται τεράστιες ποινές φυλάκισης και ειδικές συνθήκες κράτησης.

Σ’ αυτό το πλαίσιο και ο αναρχικός Νίκος Ρωμανός, που καταδικάστηκε από το Κράτος για την απαλλοτρίωση τράπεζας στο Βελβεντό, έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις μέσα από τη φυλακή την περασμένη άνοιξη και πέρασε σε μια πανεπιστημιακή σχολή, κι ενώ ήταν αναφαίρετο δικαίωμα του να του χορηγηθούν εκπαιδευτικές άδειες για να παρακολουθήσει το πρόγραμμα της σχολής του, οι αιτήσεις του γι’ αυτό το σκοπό κατέληξαν στα αζήτητα. Για να διεκδικήσει ανάσες ελευθερίας και το δικαίωμα του να του χορηγηθούν οι εκπαιδευτικές άδειες, ο Ν.Ρωμανός από τις 10/11/2014 ξεκίνησε απεργία πείνας και αυτή τη στιγμή η υγεία του βρίσκεται σε πολύ κρίσιμη κατάσταση με τη ζωή του να τίθεται σε κίνδυνο. Ως έμπρακτη αλληλεγγύη στο Ν. Ρωμανό ξεκίνησε και ο Γιάννης Μιχαηλίδης απεργία πείνας από τις 17/11/2014 η υγεία του οποίου επιδεινώθηκε.

Στον ίδιο αγώνα μπήκε και ο Ηρακλής Κωστάρης που κράτησε την απεργία πείνας για 30 ημέρες.Παρ’ότι σταμάτησε για τους δικούς του λόγους,συνεχίζει να αγωνίζεται για τις εκπαιδευτικές άδειες και για άλλα αιτήματα των φυλακισμένων (πολιτικών και ποινικών).Με την ίδια όμως απανθρωπιά συνεχίζει και το ελληνικό κράτος την εκδίκησή του εις βάρος ενός ακόμη πολιτικού κρατούμενου αποδεικνύοντας περίτρανα πως αντιμετωπίζει τελείως διαφορετικά αυτούς που αγωνίζονται ενάντια σε ένα σάπιο σύστημα, με αυτούς που το υπερασπίζονται.

Κράτος-Κεφάλαιο έχοντας το φόβο μιας κοινωνικής αναταραχής προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβάλλουν ένα καθεστώς τρομοκρατίας και παραδειγματισμού. Με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο διατρανώνουμε ότι στο πεδίο της καταστολής και κρατικής τρομοκρατίας, ό,τι φαντάζει ακόμα μακρινό και «στοχεύει άλλους», στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μήνυμα. Μήνυμα τρομοκρατίας. Καλούμε το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα σε επαγρύπνηση: Οι διώξεις αγωνιστών, ο κρατικός ρεβανσισμός και οι παρακρατικές επιθέσεις θα συνεχιστούν και θα κλιμακωθούν όσο ο ταξικός πόλεμος εντείνεται με φόντο την καπιταλιστική κρίση. Ο εχθρός είμαστε όλοι όσοι αντιστεκόμαστε και περνάμε σε θέσεις μάχης.

Καλούμε τα συνδικάτα και τις δυνάμεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος να πάρουν θέση για τους πολιτικούς κρατούμενους που γεμίζουν τις ελληνικές φυλακές και να συμβάλλουν σε ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης στους αναρχικούς Ν.Ρωμανό και Γ. Μιχαηλίδη αλλά και στον Ηρακλή Κωστάρη.

Η τοπική ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε, δηλώνει την αμέριστη αλληλεγγύη της στο Ν. Ρωμανό, Η. Κωστάρη και Γ. Μιχαηλίδη και καλεί κάθε εργατικό σωματείο, εργατική συλλογικότητα και κάθε κοινωνικό αγωνιστή που δέχεται την εξοντωτική εκμετάλλευση και καταπίεση του Κεφαλαίου-Κράτους στην πορεία αλληλεγγύης στον Ν. Ρωμανό Σάββατο 29/11 12:00 Αγ. Νικόλαο.

• ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ Ν.ΡΩΜΑΝΟΥ ΚΑΙ Η. ΚΩΣΤΑΡΗ
• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
• ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

«Η φυλακή ως κοινωνική προστασία; Ποιο τερατώδες μυαλό συνέλαβε τέτοια ιδέα; Σαν να λες ότι η υγεία μπορεί να προαχθεί με μια διαδεδομένη μόλυνση».

Έμμα Γκόλντμαν

                      

ΓΣΕΕ ΚΑΙ ΑΔΕΔΥ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΝΙΚΗΣ

Τα τελευταία χρόνια η εργατική τάξη δέχεται μια άνευ προηγουμένου επίθεση από τα αφεντικά που λαμβάνει χαρακτηριστικά εξόντωσης της. Το Κεφάλαιο και ο πολιτικός του εκφραστής, το Κράτος, έχουν  μεθοδευμένα δημιουργήσει την πλήρη απαξίωση  της εργασίας δομώντας την κοινωνία κάτεργο και δημιουργώντας εν τέλει κι έναν νέο τύπο εργαζόμενου.  Η εξώθηση του 1/3 του πληθυσμού στην ανεργία, το πέταγμα 4 εκατομμυρίων ανθρώπων εκτός κοινωνικής ασφάλισης, η μείωση του μέσου εισοδήματος των εργαζόμενων και των συνταξιούχων στο μισό, απλήρωτη και μαύρη εργασία, ένσημα που πάνε περίπατο και δεν κολλιούνται, μπαράζ απολύσεων, λιτότητα, καταστροφή κάθε κοινωνικού και δημόσιου αγαθού κ.ά. συνθέτουν την πραγματικότητα που βιώνουμε και το νέο τύπο εργασίας που μας έχουν επιβάλλει. Απέναντι σ' αυτήν την επίθεση, το εργατικό κίνημα πρέπει να ετοιμάσει τη δικιά του συνδικαλιστική αντεπίθεση η οποία περνάει μέσα από τη σύγκρουση με τον ξεπουλημένο-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό που βρίσκεται πίσω από τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου της Εργασίας.

Αποτελεί μέγιστη αναγκαιότητα το εργατικό κίνημα να απεγκλωβιστεί από τις υποταγμένες κι εργοδοτικές ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Οι εργατοπατέρες σε διατεταγμένη υπηρεσία για τα συμφέροντα των αφεντικών και του Κράτους, κηρύττουν απεργίες-«τουφεκιές» εκτονωτικού χαρακτήρα, χωρίς καμιά προοπτική και σχεδιασμό, για να καλλιεργήσουν την ηττοπάθεια και την απαξίωση της συνδικαλιστικής δράσης, σε μια εποχή, όπου ο δρόμος και οι συνελεύσεις των σωματείων στους χώρους εργασίας, θα έπρεπε να είναι το δεύτερο σπίτι των εργαζόμενων. Το εργατικό κίνημα πρέπει να αλλάξει τα ήδη υπάρχοντα σωματεία και τους συσχετισμούς που επικρατούν, υπέρ των εργατικών συμφερόντων και τελικά να δημιουργήσει τις δικές του δομές σπάζοντας κάθε ταξικό διαχωρισμό, ανεξάρτητες από πολιτικά γραφεία και κομματικούς σχεδιασμούς, και μέσα από αυτές να πάρει πλήρως την κατάσταση στα χέρια του. Να μεταφέρει την μάχη στο πεδίο του ταξικού ανταγωνισμού, εκεί δηλαδή όπου οφείλει να δίνεται, και να «τελειώσει» μια και καλή με παραμύθια περί θεσμικών λύσεων για την κρίση είτε με αριστερό προσωπείο είτε με οτιδήποτε άλλο.

 

Ο αγώνας των εργαζομένων ξεφεύγει από μηχανικούς και επιφανειακούς διαχωρισμούς τύπου «υπέρ ή εναντίον των μνημονίων» ή συνθήματα που βρυκολάκιασαν από τα βάθη των ηττών του εργατικού κινήματος όπως αυτό της «αριστερής κυβέρνησης», ξεπερνά συνολικά τα όρια του κοινοβουλευτισμού και κατευθύνεται στη συνολική σύγκρουση με τον καπιταλισμό και τις πολιτικές του. Κάθε προσπάθεια, λοιπόν, να εγκαταλειφθεί ο ταξικός, εργατικός αγώνας για χάρη εκλογικών σκοπιμοτήτων πρέπει να απαντάται με την όσο το δυνατόν πιο μαζική παρουσία του κόσμου της Εργασίας στον δρόμο, στους χώρους δουλειάς, οπουδήποτε η εργατική τάξη δημιουργεί η ίδια τους όρους της απελευθέρωσής της. Η πάλη για τις ζωές μας θα περάσει μόνο μέσα από την οργανωμένη ακηδεμόνευτη άμεση δράση μας. 

Ενώ η επέλαση των αφεντικών στις ζωές μας εντείνεται όλο και περισσότερο μέρα με τη μέρα τα πολιτικά τσιράκια τους, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, προσπαθούν να μας πείσουν ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει, ενώ στους διαφωνούντες απαντούν με ΜΑΤ, ξύλο, χημικά, συλλήψεις κ.τ.λ. Να τους χαλάσουμε τα σχέδια! Ως εργαζόμενοι να τους δείξουμε ότι ο μόνος πραγματικός δρόμος για την εργατική τάξη είναι άλλος και δεν έχουμε αυταπάτες ότι εγκλωβίζεται σε εκλογικά πανηγύρια! Είναι ο δρόμος της Απεργίας και του αγώνα ενάντια στους εκμεταλλευτές μας. Είναι ο δρόμος ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα και το Κράτος με οργανωτικό φορέα έναν οριζόντιο και μαχητικό συνδικαλισμό, πραγματικό όπλο για το κόσμο της Εργασίας. Είναι ο δρόμος της Γενικής Αντικαπιταλιστικής Απεργίας Διαρκείας.

Παράλληλα,θέλουμε να υπενθυμίσουμε στους εργαζόμενους πως ο κατακερματισμός των εργατικών αγώνων που συντελείται με το να κατεβαίνουμε σε απεργία μόνο όταν θιχτούν τα συμφέροντα του κάθε κλάδου ξεχωριστά,βοηθά περαιτέρω την διάσπαση των εργαζομένων που έχουν κοινά συμφέροντα απέναντι στα αφεντικά και το κεφάλαιο, και αποτελεί προσφιλή μέθοδο του απάνθρωπου κράτους και των εργατοπατέρων στο να καθοδηγούν είτε κρυφά,είτε φανερά την οποιαδήποτε απεργία με σκοπό την ήττα αυτής και συνολικά των εργαζομένων.Εδώ θα πρέπει να μπεί η αναγκαιότητα της συνολικής αλληλεγγύης των εργαζομένων,η κοινή οργάνωση και ο κοινός αγώνας, όπου οι εργαζόμενοι θα αντεπιτεθούν μαζικά σε κράτος-κεφάλαιο- εργατοπατέρες μέχρι την οριστική νίκη,μέχρι την εργατική και κοινωνική απελευθέρωση.

Η τοπική ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε καλεί τα συνδικάτα και κάθε εργατική συλλογικότητα, τη μέρα της 24ωρης απεργίας, στην Ανεξάρτητη Ταξική Συγκέντρωση & Πορεία, Πέμπτη, 27/11, 9.30πμ, πλατεία Ελευθερίας που θα έχει το χαρακτήρα του διαχωρισμού με την πορεία των γραφειοκρατών-εργατοπατεράδων και ενωτικό χαρακτήρα για την τάξη μας. Μια περίοδο, όπου η ίδια η προσπάθεια για επιβίωση αποτελεί αντικείμενο αγώνα, παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και δημιουργούμε τις προϋποθέσεις της δικιάς μας νίκης. Η διάσπαση από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ και η μετάβαση σε έναν άλλο τύπο συνδικαλισμού, μαχητικό και οριζόντιο, που να αφορά συνολικά την εργατική τάξη, οφείλει να γίνει κεντρικό ζήτημα το επόμενο διάστημα, έτσι, ώστε οι επόμενες κινητοποιήσεις να είναι ακόμα πιο μαζικές, πιο επικίνδυνες για τα αφεντικά, πιο αποτελεσματικές για τις ζωές μας! Πρέπει να κάνουμε τα συνδικάτα ξανά μαχητικά και κοινωνικά υπεύθυνα, εξοστρακίζοντας για πάντα τα τσιράκια της εργοδοσίας και της πολιτικής εξουσίας από μέσα τους. 

 

 - ΤΑΞΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

- ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΣΠΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ, ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ 

- ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΜΑΣ ΘΕΣΗ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΠΙΠΛΑΣΤΟΥΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ  

-ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

                

                   

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΝΤΡΟΣΚΥΛΟ ΤΟΥΣ Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Την Πέμπτη 18/9 συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εκτέλεση του Παύλου Φύσσα από τους δολοφόνους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Ο Π. Φύσσας ήταν μέλος του αγωνιστικού εργατικού κινήματος και αντιφασίστας και γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους στοχοποιήθηκε από τη συμμορία της χρυσής αυγής, η οποία ως μαντρόσκυλο των αφεντικών ανέλαβε να τον δολοφονήσει. Είναι η ίδια φασιστική συμμορία που οργάνωσε τη γνωστή δολοφονική επίθεση στο Πέραμα ενάντια σε μέλη του σωματείου της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης κι έκανε προσπάθεια για δημιουργία φιλοεργοδοτικού σωματείου εκεί, υπηρετώντας τα εφοπλιστικά συμφέροντα για τα οποία οι εργατικοί αγώνες στη ζώνη ανέκαθεν αποτελούσαν πρόβλημα. Είναι η ίδια φασιστική συμμορία που απείλησε ανοιχτά όσους απεργούν στη ζώνη. Είναι αυτό το μακρύ χέρι του συστήματος που όλα αυτά τα χρόνια ξεπετάγονταν από τις γραμμές της αστυνομίας με ρόπαλα και μαχαίρια κι επιτίθονταν σε κοινωνικούς αγωνιστές κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων, με τις δράσεις τους να χρηματοδοτούνται από εφοπλιστές.

Αποτελεί ιστορικό δεδομένο ότι ο φασισμός γεννάται από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και αυτό γιατί όταν το Κράτος και τα αφεντικά αδυνατούν να διαχειριστούν την κατάσταση ενάντια στο φυσικό εχθρό τους, το εργατικό κίνημα, δημιουργούν, στηρίζουν και χρηματοδοτούν το κοινωνικό του αντίβαρο, τους φασίστες. Γι’ αυτούς τους λόγους ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά την υποτιθέμενη «αντιφασιστική» στροφή του Κράτους που δήθεν ξεκίνησε το περασμένο φθινόπωρο, ούτε είχαμε ποτέ την αυταπάτη ότι ο φασισμός αντιμετωπίζεται με το όργανο υπεράσπισης του συστήματος που το γεννά. Ως εργατική τάξη δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις κινήσεις τακτικής του Κράτους-Κεφαλαίου που προφανώς δεν έχουν καμιά διάθεση να εμποδίσουν το μαντρόσκυλο τους, αλλά να σφίξουν τα «λουριά» περισσότερο σ’ αυτό με βάση τη δεδομένη στιγμή και τα συμφέροντα τους. Καθημερινά, άλλωστε, γινόμαστε μάρτυρες του πως το Κράτος για χρέος των οικονομικών μας δυναστών οργανώνει τον εκφασισμό της κοινωνίας με το μπαράζ επιστρατεύσεων απεργών, την καταστολή απεργιακών-εργατικών αγώνων και κοινωνικών αγωνιστών, τις συλλήψεις, τα ατέλειωτα χημικά για την καλλιέργεια ενός κλίματος τρομοκρατίας και η λίστα δεν έχει τέλος. Ταυτόχρονα, δεν ξεχνάμε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες εργάτες και τις οικογένειες τους, τα κρατικά πογκρόμ της αστυνομίας και όλα εκείνα τα περιστατικά που συνθέτουν τον κρατικό φασισμό.

Κυρίως δεν ξεχνάμε ότι ο φασισμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένοπλος κι επιθετικός καπιταλισμός σε κρίση. Εχθρός των φασιστών δεν είναι μόνο οι μετανάστες, οι κομμουνιστές, οι αναρχικοί, αλλά ολόκληρο το οργανωμένο εργατικό κίνημα και είναι αυτό ακριβώς που μπορεί να τσακίσει το φασισμό και τον «άρρωστο» πατέρα του, τον καπιταλισμό.

Σε μια περίοδο όπου η απεργία διαρκείας σε ΙΜΑΣ-ΣΥΡΜΑ εξελίσσεται και με το φασισμό να αποτελεί απειλή για την κοινωνία, το σωματείο των εργαζόμενων, όπως και κάθε πρωτοβάθμιο συνδικάτο είναι αναγκαίο να συμμετέχουν στην αντιφασιστική πορεία, γιατί η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι πρώτα και κύρια ταξική, δίνοντας, έτσι, αγώνες ενάντια στους εκμεταλλευτές μας και τα τάγματα εφόδου τους. Οργανώνουμε σε κάθε χώρο εργασίας, κάθε Πανεπιστήμιο και κάθε γειτονιά αντιφασιστικές επιτροπές λαϊκής αυτοάμυνας, ενισχύουμε και αλλάζουμε τα σωματεία. Δημιουργούμε νέες εργατικές δομές και συντονιστικά όργανα των συνδικάτων ενδυναμώνοντας την ταξική αλληλεγγύη.

Η Τοπική Ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε καλεί τα σωματεία, τις δυνάμεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος και τις εργατικές συλλογικότητες στην αντιφασιστική πορεία την Πέμπτη 18/9, 6μμ στην πλατεία Ελευθερίας. Στον ταξικό πόλεμο που εντείνεται, ο φασισμός αποτελεί το βασικό σύμμαχο των εκμεταλλευτών μας και για να ξεριζωθεί από την κοινωνία θα πρέπει να βρει απέναντι του ένα οργανωμένο αντικαπιταλιστικό κίνημα απεγκλωβισμένο από πολιτικές καθοδηγήσεις και κρατικές εξαρτήσεις. Η αντιφασιστική επιφυλακή του κόσμου της Εργασίας ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, εθνικότητας που θα έρθει σε ευθεία σύγκρουση με Κράτος-Κεφάλαιο, χτίζοντας τη νέα κοινωνία στο κέλυφος της παλιάς, αποτελεί τη μοναδική εγγύηση για την προάσπιση των ζωών μας.

-ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟ» ΚΡΑΤΟΥΣ, ΜΜΕ

-ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ

-ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΚΑΘΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

-ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ