ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Μία εβδομάδα μετά τη σαρωτική απόρριψη των «προτάσεων των δανειστών» από τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε, η ελληνική κυβέρνηση εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες όπου παρακαλούσε με κάθε κόστος για τους ασθενέστερους, να κρατήσει την Ελλάδα στο οικονομικό μόρφωμα της Ευρωζώνης. Το βράδυ της Κυριακής, οι ιστότοποι σε όλο τον κόσμο κατακλύσθηκαν από το σύνθημα ThisIsACoup (« Είναι πραξικόπημα »), αναφερόμενοι στη συνέχιση των απειλών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών και οικονομικών εκπροσώπων της απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση, σε περίπτωση που δεν συναινούσε στις απαιτήσεις τους για το τρίτο και σκληρότερο Μνημόνιο συντριβής της εργατικής τάξης. Το πρωί της Δευτέρας, το ανοιχτό πραξικόπημα είχε πια συντελεστεί: αγαστά συμπορευόμενη με τα συμφεροντα του εγχώριου και ευρωπαϊκού Κεφαλαίου, καθώς και με τις πιο απάνθρωπες τακτικές του καπιταλισμού, η ίδια η ελληνική κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστερά» έβαλε σε κίνηση τον κατάφωρα αντιλαϊκό μηχανισμό, έχοντας υπογράψει όλα τα μέτρα που ρητά είχε απορρίψει η ελληνική κοινωνία και ειδικά η εργατική τάξη (με αποκλεισμένο μάλιστα το πλέον καταπιεσμένο τμήμα της, των μεταναστών) μία εβδομάδα πριν.

Αναμφίβολα πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες εξαπατήσεις στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Η κυβέρνηση επένδυσε στο φόβο των εργαζομένων για να ρίξει πάνω τους την ευθύνη ενός τρίτου εξοντωτικότατου μνημονίου κι όταν εισέπραξε το αναπάντεχο για τις προσδοκίες της ΟΧΙ με σαφές ταξικό πρόσημο, δεν δίστασε να αγνοήσει πλήρως  την πιο ξεκάθαρη άρνηση της λιτότητας από τους/ις εργαζομένους/ες και να συντάξει μια συμφωνία που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ελληνικών και ξένων αφεντικών.

Η εξέλιξη αυτή μπορεί να εκπλήσσει μόνο όσους ζούσαν με την ψευδαίσθηση ότι είναι δυνατόν το Κράτος και η κυβέρνηση να διεξάγουν την ταξική πάλη για λογαριασμό της εργατικής τάξης ή ερμήνευσαν αφελώς (?) τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.Οι κυβερνήσεις στον καπιταλισμό πάντοτε παριστάνουν ότι διαμεσολαβούν στο πεδίο της σύγκρουσης του Κεφαλαίου με την Εργασία και πάντοτε δρουν προκειμένου να επικυρώσουν την κυριαρχία του πρώτου στη δεύτερη. Και σε αυτόν τον κανόνα δεν υπάρχουν εξαιρέσεις, ούτε δεξιές ούτε αριστερές.

Η ολοκληρωτική κατάρρευση αυτής της ψευδαίσθησης, οφείλει να γίνει το έναυσμα για την οργανωτική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος με αποφασιστικότητα και δυναμικότητα σε κατεύθυνση αντικαπιταλιστική και τη μαχητικότερη παρουσία του στους δρόμους, στις γειτονιές, τα αμφιθέατρα, τα σωματεία και τους εργασιακούς χώρους, από σήμερα κιόλας, προκειμένου να διεξάγει με επιτυχία τον ταξικό πόλεμο που μαίνεται στην Ελλάδα και όλον τον κόσμο. Η λογική της ανάθεσης είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να απεμποληθεί από τη συνείδηση της εργατικής τάξης όπως κι οποιαδήποτε αυταπάτη περί καλυτέρευσης των ζωών μας διαμέσου αυτής, εφόσον, πλέον, καταδεικνύεται ξεκάθαρα από την ίδια την πραγματικότητα ότι επιτρέπει την ακόμα πιο βίαιη επέλαση των αφεντικών στον κόσμο της Εργασίας και τις ανάγκες του, με το δρόμο να στρώνεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, αριστερή ή δεξιά.

Είναι επιτακτικό να αντιταχθούμε σε οποιοδήποτε κάλεσμα για εθνική ενότητα, που κατά κανόνα σημαίνει υποταγή των εργαζομένων στους οικονομικά κυρίαρχους αυτής της κοινωνίας, τα αφεντικά, στο όνομα της όποιας «εθνικής ανάπτυξης», η οποία ισοδυναμεί με περαιτέρω κέρδη για το Κεφάλαιο και ισοπέδωση, κατακρεούργηση και στυγνότερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης από τους σε διατεταγμένη υπηρεσία εκπροσώπους του. Είναι αναγκαίο να αντιπαραβάλλουμε σε όλα εκείνα τα αποπροσανατολιστικά και διαταξικά «εναλλακτικά» προτάγματα ( για παράδειγμα, δραχμολαγνεία ), που μόνο στόχο έχουν να εξυπηρετήσουν κομματικές ατζέντες και σχεδιασμούς, την εργατική οργάνωση σε ταξική και ακηδεμόνευτη συνδικαλιστική κατεύθυνση, την μόνη ικανή συνθήκη για να πάρουμε πίσω όσα δικαιωματικά μας ανήκουν και μας κλάπηκαν την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και της καπιταλιστικής «ομαλότητας».

Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε καλεί όλες τις εργαζόμενες και όλους τους εργαζόμενους, ντόπιους/ες και μετανάστες/ριες, να πλαισιώσουν εργατικές και απεργιακές επιτροπές, συλλογικότητες, σχήματα και σωματεία, στην πάλη ενάντια στο Κεφάλαιο, την ελληνική κυβέρνηση και τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς του Κεφαλαίου (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ κ.λπ.), χωρίς καμία εθνική αυταπάτη και με γνώμονα την επαναστατική, διεθνιστική ταξική αλληλεγγύη. Στους χώρους εργασίας να προετοιμάσουμε την οργανωτική διάσπαση με τον εργοδοτικό, γραφειοκρατικό και κρατικά ελεγχόμενο συνδικαλισμό, που αποτελούν βασικό όπλο των αφεντικών για επιτυγχάνουν την εξαθλίωση μας και την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης που ασκούν. Έστω και αυτή τη στιγμή, καλούμε τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία, τα συνδικαλιστικά σχήματα, τις ενώσεις και τις εργατικές πρωτοβουλίες, να συντονισθούν σε κατεύθυνση αντιθετική από τη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Ο πόλεμος αυτός γίνεται σε εμάς και εμείς πρέπει να τον κερδίσουμε. Δεν συνθηκολογούμε με το Κεφάλαιο και την κυβέρνηση, οργανωνόμαστε και αγωνιζόμαστε για την ήττα τους.

Κάλεσμα της Τοπικής Ένωσης Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ σε πορεία με συγκέντρωση στην πλατεία Αγίου Νικολάου σήμερα Τετάρτη 15/7 στις 8μμ.

ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΣΕ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ. ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΛΟΚ-ΑΟΥΤ ΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ.

Κάλεσμα της Τοπικής Ένωσης Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε στη συγκέντρωση-πορεία στις γειτονιές της Ν. Ιωνίας που κάλεσε η ανοιχτή συνέλευση ενάντια σε ΟΛΑ τα μνημόνια, την Παρασκευή 7μμ, Λεωφ. Ειρήνης - γέφυρα Κραυσίδωνα.

Ένα κίνημα πραξικοπήματος του Κεφαλαίου εκτυλίσσεται την τελευταία εβδομάδα στην Ελλάδα. Με αφορμή την κήρυξη του δημοψηφίσματος και τους υποτιθέμενους κινδύνους που αυτό κουβαλά και τον έλεγχο κεφαλαίων που επέβαλε το τραπεζικό σύστημα, ένας μεγάλος αριθμός εργοδοτών κήρυξε στάση πληρωμών προς τους εργαζόμενους. Η πρακτική αυτή συνοδεύεται από ένα κρεσέντο εργοδοτικών εκβιασμών και τρομοκρατίας, που φυσικά εκτείνονται πολύ πέρα από το δημοψήφισμα, και φθάνει μέχρι τα ανοικτά και αυθαίρετα λοκ-άουτ σε έναν σημαντικό αριθμό επιχειρήσεων. Στην πράξη, πρόκειται για την όξυνση ενός φαινομένου που αναπτύσσεται καθ’ όλη την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, από το 2009 μέχρι σήμερα. Σε αυτό το διάστημα, η οικονομία στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην απλήρωτη και την κακοπληρωμένη εργασία των ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων. Η σημερινή πρακτική των εργοδοτών, αποδεικνύει ότι το ζήτημα που τίθεται σε σχέση με τη συμφωνία, το μνημόνιο, τα νέα μέτρα και το δημοψήφισμα, δεν έχει καμία σχέση με εθνικά ή άλλα παρόμοια συμφέροντα, είναι αποκλειστικά ταξικό. Τα αφεντικά δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να ψάχνουν αφορμές για να καταστήσουν φτηνότερη την εργατική δύναμη και να εντατικοποιήσουν την εκμετάλλευση που ασκούν.

Είναι προφανές ότι το Κεφάλαιο, μετά από πέντε χρόνια ασύλληπτης και βάρβαρης επίθεσης στους/στις εργαζόμενους/ες και τα δικαιώματά τους, επιχειρεί να τελειώσει οριστικά και με τις αντιστάσεις και την άμυνα της κοινωνίας και των εργαζομένων, εκμεταλλευόμενo στο έπακρο και την παρουσία μιας νωθρής κυβέρνησης που επιχειρεί να παίξει ρόλο «κυανόκρανου», τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο την μακρά παράδοση των ρεφορμιστικών κυβερνήσεων που υπήρξαν ιστορικά το βούτυρο στο ψωμί του Κεφαλαίου.

Ταυτόχρονα, η εργοδοτική ΓΣΕΕ μην αρθρώνοντας μισή λέξη για τα πραξικοπήματα του Κεφαλαίου στους χώρους εργασίας την τελευταία εβδομάδα, τις αρνήσεις πληρωμών, τις ειδοποιήσεις εργαζομένων να μην προσέλθουν στη δουλειά «μέχρι νεωτέρας», η οργανωμένη σπείρα των λακέδων του εργατοπατερισμού και των αφεντικών, βρήκε πιο χρήσιμο να επιβεβαιώσει την προσήλωσή της στην «ευρωπαϊκή μας προοπτική» (sic) και το «κοινό μας νόμισμα». Δηλαδή όλους τους μηχανισμούς και τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν από το Κεφάλαιο για την καταστροφή της εργατικής δύναμης και την υποτίμηση της αξίας της.

Βρήκε πιο χρήσιμο, αυτή η ομοσπονδία των ρουφιάνων των αφεντικών, να κάνει έκκληση στην εθνική ενότητα και ενάντια στον διχασμό σκανδαλισμένη από τη διαπίστωση ότι κάποιοι επιμένουν να χωρίζουν τον κόσμο σε αφεντικά και εργάτες!

Δεν είχαμε φυσικά την παραμικρή αυταπάτη για τον χαρακτήρα της ΓΣΕΕ. Καμία απολύτως σχέση δεν υπάρχει ανάμεσα στις αγωνίες των εργαζομένων και των ανέργων, μεταναστών και ντόπιων και αυτή τη σφηκοφωλιά του κρατικού συνδικαλισμού και της υποταγής, και αυτό δεν το μάθαμε σήμερα.

Οι εργαζόμενοι/ες, οι άνεργοι/ες, οι συνταξιούχοι/ες, δεν έχουμε την παραμικρή πρόθεση να χρεωθούμε ένα ευρώ (ή δραχμή ή γρόσι –μας είναι αδιάφορο) παραπάνω, για λογαριασμό της καπιταλιστικής κρίσης. Αντίθετα, απαιτούμε να μας επιστραφούν όσα μας κλάπηκαν στα χρόνια της καπιταλιστικής «κρίσης» αλλά και στα χρόνια της καπιταλιστικής «ομαλότητας» και διακηρύσσουμε την αδήριτη ανάγκη για έναν άλλο κόσμο, χωρίς τάξεις, χωρίς την παρασιτική λειτουργία του Κεφαλαίου που εκμεταλλεύεται τον κόπο μας κι έπειτα επιχειρεί να μας πνίξει στα αδιέξοδά του. Παράλληλα, ως συνδικαλιστική οργάνωση έχουμε τοποθετηθεί με σαφήνεια, εδώ και χρόνια, υπέρ του άμεσου οργανωτικού διαχωρισμού από τη ΓΣΕΕ, τη ρήξη με τον κρατικό συνδικαλισμό και τη συγκρότηση μιας νέας ταξικής συνομοσπονδίας των εργαζομένων, που θα αποτελούσε ένα πραγματικό συνδικαλιστικό εργαλείο στα χέρια τους. Όσες δυνάμεις εμπόδισαν αυτό το ενδεχόμενο στο όνομα κάποιας φαντασιακής ενότητας ή άλλων προτεραιοτήτων, πολιτικών ή διαταξικών, είναι σήμερα υπόλογες.
Έστω και αυτή τη στιγμή, καλούμε τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία, τα συνδικαλιστικά σχήματα, τις ενώσεις και τις εργατικές πρωτοβουλίες, να συντονισθούν σε κατεύθυνση αντιθετική από τη ΓΣΕΕ και να οργανώσουν την αντεπίθεση απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Το πραξικόπημα που επιχειρεί το Κεφάλαιο πρέπει να απαντηθεί από την εργατική τάξη. Η εργατική τάξη δε μπορεί, όμως, να δώσει αυτή τη μάχη χωρίς τις οργανώσεις της: συνδικαλιστικές, ταξικές και αντικαπιταλιστικές!

Η Τοπική Ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ καλεί το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα να μην αφήσει αναπάντητη τη νέα ιταμή πρόκληση των αφεντικών. Καλούμε τον κόσμο της Εργασίας σε επαγρύπνηση και σε άμεση απάντηση-δράση όπου παρατηρούνται στάσεις πληρωμών και εκβιαστικά κλεισίματα. Απαιτούνται άμεσες και δυναμικές παρεμβάσεις στις επιχειρήσεις που δεν πλήρωσαν ή δεν άνοιξαν σήμερα. Απαιτείται η προετοιμασία της Γενικής Απεργίας ενάντια στο Κεφάλαιο!

– ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

– ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

– ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

– ΑΜΕΣΟΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

– ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

– ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ