ΓΣΕΕ ΚΑΙ ΑΔΕΔΥ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΝΙΚΗΣ

Τα τελευταία χρόνια η εργατική τάξη δέχεται μια άνευ προηγουμένου επίθεση από τα αφεντικά που λαμβάνει χαρακτηριστικά εξόντωσης της. Το Κεφάλαιο και ο πολιτικός του εκφραστής, το Κράτος, έχουν  μεθοδευμένα δημιουργήσει την πλήρη απαξίωση  της εργασίας δομώντας την κοινωνία κάτεργο και δημιουργώντας εν τέλει κι έναν νέο τύπο εργαζόμενου.  Η εξώθηση του 1/3 του πληθυσμού στην ανεργία, το πέταγμα 4 εκατομμυρίων ανθρώπων εκτός κοινωνικής ασφάλισης, η μείωση του μέσου εισοδήματος των εργαζόμενων και των συνταξιούχων στο μισό, απλήρωτη και μαύρη εργασία, ένσημα που πάνε περίπατο και δεν κολλιούνται, μπαράζ απολύσεων, λιτότητα, καταστροφή κάθε κοινωνικού και δημόσιου αγαθού κ.ά. συνθέτουν την πραγματικότητα που βιώνουμε και το νέο τύπο εργασίας που μας έχουν επιβάλλει. Απέναντι σ' αυτήν την επίθεση, το εργατικό κίνημα πρέπει να ετοιμάσει τη δικιά του συνδικαλιστική αντεπίθεση η οποία περνάει μέσα από τη σύγκρουση με τον ξεπουλημένο-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό που βρίσκεται πίσω από τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου της Εργασίας.

Αποτελεί μέγιστη αναγκαιότητα το εργατικό κίνημα να απεγκλωβιστεί από τις υποταγμένες κι εργοδοτικές ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Οι εργατοπατέρες σε διατεταγμένη υπηρεσία για τα συμφέροντα των αφεντικών και του Κράτους, κηρύττουν απεργίες-«τουφεκιές» εκτονωτικού χαρακτήρα, χωρίς καμιά προοπτική και σχεδιασμό, για να καλλιεργήσουν την ηττοπάθεια και την απαξίωση της συνδικαλιστικής δράσης, σε μια εποχή, όπου ο δρόμος και οι συνελεύσεις των σωματείων στους χώρους εργασίας, θα έπρεπε να είναι το δεύτερο σπίτι των εργαζόμενων. Το εργατικό κίνημα πρέπει να αλλάξει τα ήδη υπάρχοντα σωματεία και τους συσχετισμούς που επικρατούν, υπέρ των εργατικών συμφερόντων και τελικά να δημιουργήσει τις δικές του δομές σπάζοντας κάθε ταξικό διαχωρισμό, ανεξάρτητες από πολιτικά γραφεία και κομματικούς σχεδιασμούς, και μέσα από αυτές να πάρει πλήρως την κατάσταση στα χέρια του. Να μεταφέρει την μάχη στο πεδίο του ταξικού ανταγωνισμού, εκεί δηλαδή όπου οφείλει να δίνεται, και να «τελειώσει» μια και καλή με παραμύθια περί θεσμικών λύσεων για την κρίση είτε με αριστερό προσωπείο είτε με οτιδήποτε άλλο.

 

Ο αγώνας των εργαζομένων ξεφεύγει από μηχανικούς και επιφανειακούς διαχωρισμούς τύπου «υπέρ ή εναντίον των μνημονίων» ή συνθήματα που βρυκολάκιασαν από τα βάθη των ηττών του εργατικού κινήματος όπως αυτό της «αριστερής κυβέρνησης», ξεπερνά συνολικά τα όρια του κοινοβουλευτισμού και κατευθύνεται στη συνολική σύγκρουση με τον καπιταλισμό και τις πολιτικές του. Κάθε προσπάθεια, λοιπόν, να εγκαταλειφθεί ο ταξικός, εργατικός αγώνας για χάρη εκλογικών σκοπιμοτήτων πρέπει να απαντάται με την όσο το δυνατόν πιο μαζική παρουσία του κόσμου της Εργασίας στον δρόμο, στους χώρους δουλειάς, οπουδήποτε η εργατική τάξη δημιουργεί η ίδια τους όρους της απελευθέρωσής της. Η πάλη για τις ζωές μας θα περάσει μόνο μέσα από την οργανωμένη ακηδεμόνευτη άμεση δράση μας. 

Ενώ η επέλαση των αφεντικών στις ζωές μας εντείνεται όλο και περισσότερο μέρα με τη μέρα τα πολιτικά τσιράκια τους, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, προσπαθούν να μας πείσουν ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει, ενώ στους διαφωνούντες απαντούν με ΜΑΤ, ξύλο, χημικά, συλλήψεις κ.τ.λ. Να τους χαλάσουμε τα σχέδια! Ως εργαζόμενοι να τους δείξουμε ότι ο μόνος πραγματικός δρόμος για την εργατική τάξη είναι άλλος και δεν έχουμε αυταπάτες ότι εγκλωβίζεται σε εκλογικά πανηγύρια! Είναι ο δρόμος της Απεργίας και του αγώνα ενάντια στους εκμεταλλευτές μας. Είναι ο δρόμος ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα και το Κράτος με οργανωτικό φορέα έναν οριζόντιο και μαχητικό συνδικαλισμό, πραγματικό όπλο για το κόσμο της Εργασίας. Είναι ο δρόμος της Γενικής Αντικαπιταλιστικής Απεργίας Διαρκείας.

Παράλληλα,θέλουμε να υπενθυμίσουμε στους εργαζόμενους πως ο κατακερματισμός των εργατικών αγώνων που συντελείται με το να κατεβαίνουμε σε απεργία μόνο όταν θιχτούν τα συμφέροντα του κάθε κλάδου ξεχωριστά,βοηθά περαιτέρω την διάσπαση των εργαζομένων που έχουν κοινά συμφέροντα απέναντι στα αφεντικά και το κεφάλαιο, και αποτελεί προσφιλή μέθοδο του απάνθρωπου κράτους και των εργατοπατέρων στο να καθοδηγούν είτε κρυφά,είτε φανερά την οποιαδήποτε απεργία με σκοπό την ήττα αυτής και συνολικά των εργαζομένων.Εδώ θα πρέπει να μπεί η αναγκαιότητα της συνολικής αλληλεγγύης των εργαζομένων,η κοινή οργάνωση και ο κοινός αγώνας, όπου οι εργαζόμενοι θα αντεπιτεθούν μαζικά σε κράτος-κεφάλαιο- εργατοπατέρες μέχρι την οριστική νίκη,μέχρι την εργατική και κοινωνική απελευθέρωση.

Η τοπική ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε καλεί τα συνδικάτα και κάθε εργατική συλλογικότητα, τη μέρα της 24ωρης απεργίας, στην Ανεξάρτητη Ταξική Συγκέντρωση & Πορεία, Πέμπτη, 27/11, 9.30πμ, πλατεία Ελευθερίας που θα έχει το χαρακτήρα του διαχωρισμού με την πορεία των γραφειοκρατών-εργατοπατεράδων και ενωτικό χαρακτήρα για την τάξη μας. Μια περίοδο, όπου η ίδια η προσπάθεια για επιβίωση αποτελεί αντικείμενο αγώνα, παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και δημιουργούμε τις προϋποθέσεις της δικιάς μας νίκης. Η διάσπαση από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ και η μετάβαση σε έναν άλλο τύπο συνδικαλισμού, μαχητικό και οριζόντιο, που να αφορά συνολικά την εργατική τάξη, οφείλει να γίνει κεντρικό ζήτημα το επόμενο διάστημα, έτσι, ώστε οι επόμενες κινητοποιήσεις να είναι ακόμα πιο μαζικές, πιο επικίνδυνες για τα αφεντικά, πιο αποτελεσματικές για τις ζωές μας! Πρέπει να κάνουμε τα συνδικάτα ξανά μαχητικά και κοινωνικά υπεύθυνα, εξοστρακίζοντας για πάντα τα τσιράκια της εργοδοσίας και της πολιτικής εξουσίας από μέσα τους. 

 

 - ΤΑΞΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

- ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΣΠΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ, ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ 

- ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΜΑΣ ΘΕΣΗ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΠΙΠΛΑΣΤΟΥΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ  

-ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

                

                   

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΝΤΡΟΣΚΥΛΟ ΤΟΥΣ Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Την Πέμπτη 18/9 συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εκτέλεση του Παύλου Φύσσα από τους δολοφόνους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Ο Π. Φύσσας ήταν μέλος του αγωνιστικού εργατικού κινήματος και αντιφασίστας και γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους στοχοποιήθηκε από τη συμμορία της χρυσής αυγής, η οποία ως μαντρόσκυλο των αφεντικών ανέλαβε να τον δολοφονήσει. Είναι η ίδια φασιστική συμμορία που οργάνωσε τη γνωστή δολοφονική επίθεση στο Πέραμα ενάντια σε μέλη του σωματείου της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης κι έκανε προσπάθεια για δημιουργία φιλοεργοδοτικού σωματείου εκεί, υπηρετώντας τα εφοπλιστικά συμφέροντα για τα οποία οι εργατικοί αγώνες στη ζώνη ανέκαθεν αποτελούσαν πρόβλημα. Είναι η ίδια φασιστική συμμορία που απείλησε ανοιχτά όσους απεργούν στη ζώνη. Είναι αυτό το μακρύ χέρι του συστήματος που όλα αυτά τα χρόνια ξεπετάγονταν από τις γραμμές της αστυνομίας με ρόπαλα και μαχαίρια κι επιτίθονταν σε κοινωνικούς αγωνιστές κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων, με τις δράσεις τους να χρηματοδοτούνται από εφοπλιστές.

Αποτελεί ιστορικό δεδομένο ότι ο φασισμός γεννάται από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και αυτό γιατί όταν το Κράτος και τα αφεντικά αδυνατούν να διαχειριστούν την κατάσταση ενάντια στο φυσικό εχθρό τους, το εργατικό κίνημα, δημιουργούν, στηρίζουν και χρηματοδοτούν το κοινωνικό του αντίβαρο, τους φασίστες. Γι’ αυτούς τους λόγους ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά την υποτιθέμενη «αντιφασιστική» στροφή του Κράτους που δήθεν ξεκίνησε το περασμένο φθινόπωρο, ούτε είχαμε ποτέ την αυταπάτη ότι ο φασισμός αντιμετωπίζεται με το όργανο υπεράσπισης του συστήματος που το γεννά. Ως εργατική τάξη δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις κινήσεις τακτικής του Κράτους-Κεφαλαίου που προφανώς δεν έχουν καμιά διάθεση να εμποδίσουν το μαντρόσκυλο τους, αλλά να σφίξουν τα «λουριά» περισσότερο σ’ αυτό με βάση τη δεδομένη στιγμή και τα συμφέροντα τους. Καθημερινά, άλλωστε, γινόμαστε μάρτυρες του πως το Κράτος για χρέος των οικονομικών μας δυναστών οργανώνει τον εκφασισμό της κοινωνίας με το μπαράζ επιστρατεύσεων απεργών, την καταστολή απεργιακών-εργατικών αγώνων και κοινωνικών αγωνιστών, τις συλλήψεις, τα ατέλειωτα χημικά για την καλλιέργεια ενός κλίματος τρομοκρατίας και η λίστα δεν έχει τέλος. Ταυτόχρονα, δεν ξεχνάμε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες εργάτες και τις οικογένειες τους, τα κρατικά πογκρόμ της αστυνομίας και όλα εκείνα τα περιστατικά που συνθέτουν τον κρατικό φασισμό.

Κυρίως δεν ξεχνάμε ότι ο φασισμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένοπλος κι επιθετικός καπιταλισμός σε κρίση. Εχθρός των φασιστών δεν είναι μόνο οι μετανάστες, οι κομμουνιστές, οι αναρχικοί, αλλά ολόκληρο το οργανωμένο εργατικό κίνημα και είναι αυτό ακριβώς που μπορεί να τσακίσει το φασισμό και τον «άρρωστο» πατέρα του, τον καπιταλισμό.

Σε μια περίοδο όπου η απεργία διαρκείας σε ΙΜΑΣ-ΣΥΡΜΑ εξελίσσεται και με το φασισμό να αποτελεί απειλή για την κοινωνία, το σωματείο των εργαζόμενων, όπως και κάθε πρωτοβάθμιο συνδικάτο είναι αναγκαίο να συμμετέχουν στην αντιφασιστική πορεία, γιατί η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι πρώτα και κύρια ταξική, δίνοντας, έτσι, αγώνες ενάντια στους εκμεταλλευτές μας και τα τάγματα εφόδου τους. Οργανώνουμε σε κάθε χώρο εργασίας, κάθε Πανεπιστήμιο και κάθε γειτονιά αντιφασιστικές επιτροπές λαϊκής αυτοάμυνας, ενισχύουμε και αλλάζουμε τα σωματεία. Δημιουργούμε νέες εργατικές δομές και συντονιστικά όργανα των συνδικάτων ενδυναμώνοντας την ταξική αλληλεγγύη.

Η Τοπική Ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε καλεί τα σωματεία, τις δυνάμεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος και τις εργατικές συλλογικότητες στην αντιφασιστική πορεία την Πέμπτη 18/9, 6μμ στην πλατεία Ελευθερίας. Στον ταξικό πόλεμο που εντείνεται, ο φασισμός αποτελεί το βασικό σύμμαχο των εκμεταλλευτών μας και για να ξεριζωθεί από την κοινωνία θα πρέπει να βρει απέναντι του ένα οργανωμένο αντικαπιταλιστικό κίνημα απεγκλωβισμένο από πολιτικές καθοδηγήσεις και κρατικές εξαρτήσεις. Η αντιφασιστική επιφυλακή του κόσμου της Εργασίας ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, εθνικότητας που θα έρθει σε ευθεία σύγκρουση με Κράτος-Κεφάλαιο, χτίζοντας τη νέα κοινωνία στο κέλυφος της παλιάς, αποτελεί τη μοναδική εγγύηση για την προάσπιση των ζωών μας.

-ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟ» ΚΡΑΤΟΥΣ, ΜΜΕ

-ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ

-ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΚΑΘΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

-ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥ ΙΜΑΣ Α.Ε.

Τις κινήσεις της διοίκησης του ΙΜΑΣ Α.Ε. για μείωση προσωπικού μέσα από ένα πρόγραμμα <<οικειοθελών>> εξόδων εντατικοποιώντας την εργασία κι εκμετάλλευση για τους εργαζόμενους του εργοστασίου, που παρέμειναν, ακολούθησε η ανακοίνωση της ότι από 1^η Σεπτεμβρίου ξεκινάει η εκ περιτροπής εργασία όλου του προσωπικού καταστρατηγώντας, παράλληλα, την επιχειρησιακή σύμβαση που είχε υπογραφτεί. Για τους εργάτες η κίνηση αυτή ισοδυναμεί με 3 βδομάδες το μήνα εργασία και μείωση μισθών 25%. Η εργοδοσία ισχυρίζεται ότι είναι η οικονομική κρίση και οι μειώσεις παραγγελιών που την ωθούν σε τέτοιες ενέργειες, όπως άλλωστε ισχυρίζονται κάθε φορά τα αφεντικά, όταν επιθυμούν να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους μειώνοντας το εργατικό κόστος και ασκώντας ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση στους εργάτες.

Απέναντι σ’ όλα αυτά οι εργαζόμενοι των ΙΜΑΣ-ΣΥΡΜΑ μέσα από τις συνελεύσεις που πραγματοποίησαν και αντιλαμβανόμενοι τα ψέματα της εργοδοσίας, όπως και τους στόχους της για επιβολή ενός καθεστώτος ελαστικής εργασίας από δω και μπρος, ξεκινώντας με στάση εργασίας και την κήρυξη μιας 48ωρης απεργίας κλιμάκωσαν τη δράση τους με την κήρυξη απεργίας διαρκείας. Η εργοδοσία, όπως ήταν αναμενόμενο, απάντησε στην απεργία διαρκείας με αγωγή ενάντια του σωματείου σε μια προσπάθεια να κριθεί παράνομος ο δίκαιος αγώνας των εργατών για το αυτονόητο με τη δίκη να γίνεται σήμερα 10/9 και η συνέχεια της αύριο 11/9.

Σε μια περίοδο, που η επίθεση του Κράτους και των αφεντικών στις ζωές μας εντείνεται ακόμη περισσότερο λαμβάνοντας τα χαρακτηριστικά σφαγής της εργατικής τάξης, ο αγώνας των εργατών των ΙΜΑΣ-ΣΥΡΜΑ είναι αναγκαίο να γίνει αντιληπτό ότι είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης και ότι πρέπει να δεχθεί την ταξική αλληλεγγύη του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος της περιοχής. Επιτροπές εργαζόμενων από ΙΜΑΣ-ΣΥΡΜΑ θα πρέπει τις επόμενες μέρες να βρεθούν σε κοινές συνελεύσεις με τα σωματεία των εργοστασίων της περιοχής και πάνω στα κοινά κι ενιαία συμφέροντα που έχουμε όλοι οι εργάτες να οργανωθούν κινήσεις αλληλεγγύης, όπως απεργιακό ταμείο με μαζική στήριξη (το οποίο να ανοιχθεί κι ευρύτερα στην πόλη του Βόλου), εργατικές κινητοποιήσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων στην πόλη, απεργίες αλληλεγγύης σε διάφορους χώρους εργασίας απέναντι στον κοινό εχθρό: τους εκμεταλλευτές μας.

Ταυτόχρονα, σήμερα περισσότερο από ποτέ το εργατικό κίνημα θα πρέπει να απεγκλωβιστεί από τον ξεπουλημένο εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Βόλου (ΕΚΒ) χτίζοντας νέες εργατικές δομές μέσα από έναν οριζόντιο συνδικαλισμό, που θα ανταποκρίνονται στο χαρακτήρα που πρέπει να λάβουν οι αγώνες μας για τη συνδικαλιστική μας αντεπίθεση και την οργάνωση των προϋποθέσεων για νικηφόρους αγώνες. Τα πρωτοβάθμια σωματεία των εργοστασίων της περιοχής θα πρέπει να συγκροτήσουν ένα Ανεξάρτητο Εργατικό Μέτωπο, το οποίο υπό την μορφή ενός συντονιστικού οργάνου θα προετοιμάζει τις απεργίες σε διάφορα εργοστάσια σε μια βάση ενοποίησης των εργατών ενάντια στους εκμεταλλευτές μας και θα οργανώνει τις κινήσεις αλληλεγγύης. Η εργατική τάξη της πόλης οφείλει να πάρει τους αγώνες στα χέρια της, η οργή και η δυσαρέσκεια προς τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες του ΕΚΒ που πάντα λειτουργούσαν εχθρικά στα ταξικά συμφέροντα, πρέπει να πάρει οργανωτική διάσταση συγκροτώντας αυτό το συντονιστικό όργανο, το οποίο θα πρέπει να έχει πρωταρχικό στόχο να σπάσει την ανάθεση μέσα από έναν συνδικαλισμό χωρίς ιεραρχίες. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να αλλάξουν τα πρωτοβάθμια σωματεία, να γίνουν πραγματικά μαχητικά και κοινωνικά υπεύθυνα, όλες οι αποφάσεις σ’ αυτά να παίρνονται από τους ίδιους τους εργάτες και όχι από κάποιο ΔΣ, οργανώνοντας τον οριζόντιο συνδικαλισμό, ο οποίος θα εκπροσωπεί πραγματικά τα συμφέροντα του εργάτη, θα συγκρουστεί με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, που εκφράζουν παρατάξεις όπως ΠΑΣΚΕ ή ΔΑΚΕ και δε θα έχει τη μορφή κάποιου κομματικού συνδικαλισμού, που βάζει το κόμμα στην 1^η θέση της ατζέντας.

Απέναντι στις κινήσεις της εργοδοσίας με την αγωγή που έκανε, η απάντηση των εργαζόμενων επιβάλλεται να είναι η συνέχιση της απεργίας και η ενδυνάμωση της περιφρούρησης η οποία θα πρέπει να γίνει με την στήριξη όλου του εργατικού κινήματος του Βόλου. Ταυτόχρονα, την Παρασκευή 12/9 θα πρέπει οπωσδήποτε να πραγματοποιηθεί η εργατική κινητοποίηση των σωματείων στην πόλη. Η εμπειρία σ’ εργοστάσια της περιοχής μας, όπως και πανελλαδικά επιβεβαιώνει το χιλιοειπωμένο: η υποχώρηση είναι ήττα και μόνο ο διαρκής αγώνας φέρνει τη δικαίωση.

Η Τοπική Ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε χαιρετίζει κι εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη της στον αγώνα των εργατών των ΙΜΑΣ-ΣΥΡΜΑ και καλεί το συνδικαλιστικό κι εργατικό κίνημα της πόλης στη συγκέντρωση αλληλεγγύης για τη δίκη των απεργών Πέμπτη 11/9, 1μμ στα Δικαστήρια Βόλου. Το εργατικό κίνημα της πόλης πρέπει άμεσα να οργανώσει την αλληλεγγύη του στους αγώνες των απεργών, αναδεικνύοντας την απεργία σε κεντρικό ζήτημα της πόλης και είναι σαφές ότι η νίκη των απεργών θα είναι νίκη της εργατικής τάξης συνολικά.

-Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

-ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΩΣ ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

-ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΒΟΛΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 11/9, 1ΜΜ